Şarkılar

Aşıklarım Sayısız, Saatler ise Sayılı

Aşıklarım Sayısız şarkısı Düş Hançeri kitabı 11. bölüm Maderin’de Bir Cehennem bölümünde yer almaktadır.

Beyaz Halka’nın geniş, tahta panelli ortak salonunda, kalın kirişli tavanın altındaki kare masalarda, iki düzineden fazla erkek ve kadın vardı, hemen hemen yarısının dışarlıklı olduğu açıktı. Hepsi ince dokunmuş yünden, pek az süslenmiş düzgün giysiler giymişlerdi. Çoğu, ikililer halinde, şarap eşliğinde sessizce konuşuyordu. Pelerinlerini alçak sırtlı sandalyelerine asmışlardı. Üç erkek ve uzun, boncuklu örgüleri olan bir kadın bir masada, bir şarap kadehinden kırmızı zarlar atıyorlardı. Mutfaktan hoş kokular geliyordu ve aralarında kızaran et kokuları vardı. Büyük olasılıkla keçi eti. İçinde pinti bir ateşin yandığı, rafında cilalı pirinçten bir saatin durduğu geniş taş şöminenin yanında, sırnaşık bakışlı genç bir kadın, çekiçli santur ve flüt eşliğinde, kalçalarını sallayarak şarkı söylüyordu. Şarkı devamlı sevgili değiştiren bir kadın hakkındaydı. Kadın şarkıya uygun düşen müstehcen bir tavırla söylüyordu. Müşterilerin hiçbiri dinlemiyor gibiydi.

“Güzel bir bahar günü yürüyüşe çıktığımda,
Karşılaştım saman yığmakta olan Genç Jac’la,
Saçları ne sarıydı, gözleri ne güzeldi.
Bir öpücük verdim ona; ah vermesem olmazdı.
Güneş yükselene kadar sarılıp oynaştık, ama,
Kaç kez göğüs geçirdiğimi söylemeyeceğim sana.

“Gökyüzü açıkken Jac’a bir saat veriyorum,
Babam yakında değilse Willi’ye de bir saat.
Korkusuz olduğu için Moril’le samanlığa gidiyorum,
Keilin ise öğlen geliyor; ah, onunki ne cüret!
Gece soğuksa Lord Brelan alıyor akşamları.
Andril Efendi ise sabahı, ama o çok yaşlı.”

“Ah, ne yapsın benim gibi bir zavallı?
Âşıklarım sayısız, saatler ise sayılı.”

Bir Cevap Yazın